Bloed, zweet en .... stront

Ja, je leest het goed. Er staat stront en niet tranen. Tranen waren er namelijk niet, al moet ik zeggen dat ik zondagavond toen Nederland verloor, toch wel ietwat sip was. Maar goed, over 4 jaar winnen we gewoon wel, toch?

Om mijn weekend even samen te vatten zijn bovenstaande wel afdoende. Ik mocht namelijk het afgelopen weekend meewerken op de dierenafdeling. Tijgers, leeuwen en gorilla's zijn helaas off limit, zoals dat heet, maar alle andere diersoorten mocht ik best verzorgen. Nou vond ik het niet zo erg dat die tijgers niet mochten, want ik ben toch het meest geinteresseerd in hoefdieren.
Zaterdagochtend om 8 uur stond ik met een onwijs slaperig hoofd bij het Casson-gebouw. Dat is het gebouw waar nog geen 10 jaar geleden nog olifanten en neushoorns werden gehuisvest. Inmiddels zijn deze grote bewoners verhuisd naar Whipsnade en nu wonen er drie kamelen aan de ene kant en negen baardvarkens aan de andere kant. Ik mocht me gaan bezighouden met die 3 kamelen. Of beter gezegd, met hun stront. En het zal je verbazen; maar kamelen produceren kleine, losse, ronde keutels. Ik denk dat je mensen nog wel zou kunnen wijsmaken dat het grote dropjes zijn.

Het was mijn geluksdag, want zaterdag was het hier stikheet. Het zweet liep in straaltjes over mijn gezicht. Want buiten in het stralende zonlicht, zonder schaduw kamelenkeutels rapen is toch best wel heet. Ik was wel zo slim geweest om een korte broek aan te trekken, maar de enorme regenlaarzen die ik ook aan moest, deden het effect van de korte broek nogal teniet.
Het was zo warm dat zelfs als je stil zat het zweet nog over je rug liep. Bluh.

Een fijne bonus is dat iedereen het heet heeft. En iedereen gaat met de bus. Al die zwetende mensen als haringen in een ton samengepakt in een hete bus. Ik kan je vertellen dat het daar echt héérlijk ruikt....

Rond een uur of 6 stapte ik bij mij onderaan de straat weer uit de bus. Ik moet dan een berg/heuvel beklimmen om bij mijn voordeur te komen. Ik had verwacht dat dit nogal lastig zou gaan want zaterdagochtend, toen ik van huis vertrok was de politie bezig de hele straat af te sluiten. Ik was net op tijd vertrokken om er nog uit te kunnen.
Want wat was er gebeurd? Vrijdagavond rond een uur of half 9 had ik de honden uitgelaten en was door onze straat omhooggelopen. Niks aan de hand. Ik stond net op het punt om film te gaan kijken toen nog geen uur later de politie voor de deur stond. Er was een man neergeschoten onderaan de straat. Hij had zich naar boven gesleept en was zo'n 6 huizen voorbij het onze in elkaar gezakt. Bloedspoor all over the place. Of wij iets gehoord hadden? Nee, niets gehoord.

Goed, stuk straat afgesloten in verband met het verzamelen van bewijs. 's Ochtends om half 8 vond de politie ineens een (deel van een) kogel ergens halverwege de straat en werd besloten de hele straat af te sluiten. Alle bewoners zaten toen dus lekker opgesloten. Gelukkig was ik net van tevoren vertrokken (en waarschijnlijk met mijn grote voeten door het bewijs heen gebanjerd) en tegen de tijd dat ik terug was, was er niks meer aan de hand.

Goed, dat was dus mijn superspannende weekend van bloed, zweet en stront.

Vandaag was bijna net zo spannend, want toen mocht ik assisteren bij de tijgertraining hier in de dierentuin. In andere woorden: stukjes vlees aan de tijgers geven als beloning. Echt heel gaaf!