Observaties

Ik hou eigenlijk helemaal niet van steden, maar hier in Londen is er gelukkig zoveel groen, dat het niet heel erg als een stad aanvoelt. Ik voel me er dus prima thuis. In zo'n grote stad als dit kun je echt onwijs goed observeren. Mensen en hun gedragingen dan met name. Ook af en toe wel eens een dier natuurlijk, maar de mensen zijn veel leuker om te bekijken.

Gisteren ben ik met mijn collega's buiten de deur gaan lunchen. Dat is niet zo moeilijk, want London Zoo ligt ingeklemd tussen Primrose Hill en Regent's Park. Je kunt dus alle kanten op om lekker in het groen te lunchen. We hebben sandwiches gehaald bij een leuk zaakje in Primrose Hill. Ondertussen was ik natuurlijk aan het kijken of ik Jude Law of Jamie Oliver zag rondlopen, want die wonen daar in Primrose Hill. Maar helaas, ik zag nog geen haartje van een beroemdheid. Geeft niet, de zon scheen, dus ik ben samen met mijn collega's en met sandwich in de hand richting park gewandelt en daar neergeploft tussen de 50 hondeneigenaren en hun viervoeters die daar aan het spelen waren. Tot mijn grote verbazing lag er overigens nergens ook maar één drol, dus ik vraag me af of die Britse honden wel schijten eigenlijk?

Goed, al genietend van onze lunch zagen we ineens een colonne moeders met kinderwagens in ganzenpas aankomen. Links, rechts, links, rechts, links, rechts. Er waren 8 kinderwagens en 9 dames. Één dame had geen kinderwagen, zij was duidelijk de leidster van het groepje, want ze liep met het hoofd fier omhoog en de borst vooruit voorop.
Toen de dames ons zo'n 100 meter gepasseerd waren stopten ze om iets te bespreken. Nou dat 'iets' bespreken was dus trainen. De kinderwagens werden op strategische afstanden van elkaar op het grasveld geplaatst in 2 rijen van 4, de leidster gaf wat instructies en telde af. Tot onze verbazing gingen de dames een slalom estafette om de kinderwagens houden. Dit ging natuurlijk niet zo snel, aangezien alle dames waarschijnlijk nét bevallen waren, maar toch. De dame die 'rende' deed ondertussen nog een ingewikkeld armen-dansje, terwijl de dames die niet aan de beurt waren een dansje op de plaats deden, terwijl ze de 'rennende' dame aanmoedigden.

Dit ging zo'n 10 minuten door, met allerlei verschillende oefeningen. We zaten eigenlijk te wachten tot ze gingen overgooien met kinderen, maar dat deden ze dan weer niet. Tot slot applaudisseerden ze voor zichzelf en elkaar en gingen er weer in een colonne in ganzenpas vandoor, ons in een verbaasde toestand achterlatend.
We waren het er toch wel over eens dat dit het dieptepunt van waardigheid is.

Tot zover de babygym. Een andere perfecte plek om mensen te bekijken is in de metro. Ik zit iedere dag 2 keer zo'n 10 minuten in de metro (met mijn gloednieuwe door-de-Zoo-betaalde-maand-oyster-card mag ik 3 zones onbeperkt doorreizen!) en dat is meestal nog tijdens de spits ook, dus dan zit het lekker vol met mensen. Nouja, volgens mij is het in London altijd wel spits eigenlijk, maar dat terzijde.
Vanochtend zat ik ingeklemd tussen een meisje met felblauw haar met groene strepen erin, die een boek over violen aan het lezen was en een man in een onwijs deftig pak die duidelijk bezig was een vergadering voor te bereiden. Tegenover me stond een meisje met maar één oog. Dat was een beetje eng en dan zit je dus de hele tijd niet-kijkend toch te kijken.

Nog iets aparts in London. Je komt echt op de raarste plaatsen paardenpoep tegen. In de duurste wijken van Londen ligt het ineens midden op straat. En dan loop je door Oxford Street en dan knal je ineens bijna tegen een paard. En dan niet politie te paard, nee, gewoon van die Penny-meisjes die door de stad rijden. Vaag hoor. Waar al die mensen hun paarden stallen?


Oja, ik zit hier natuurlijk voor mijn stage. Pa, het zal je genoegen doen dat ik vandaag ongeveer hetzelfde met tijgers heb gedaan, als wat jij met vrachtwagens deed. Dat je ergens op blaadje ziet staan tijger 8745 zit in dierentuin x. Maar als je dan bij dierentuin x gaat kijken, dan hebben ze daar helemaal geen tijgers met het nummer 8745. Waar is die tijger dan heen? Dat is dus lekker puzzelen geblazen.
Het stamboek van de Amoerluipaarden is wel redelijk up to date, want dat heeft Abbie allemaal uitgezocht in haar stage de afgelopen 4 maanden. Het stamboek van de Amoertijgers is echter nog helemaal niet zo goed uitgezocht. Zo missen er redelijk wat e-mailadressen van contactpersonen, is de logica van de tijgers per dierentuin ver te zoeken en staan er nog tijgers die in 1968 geboren zijn als levend in de database (een tijger van 42 jaar oud is erg onwaarschijnlijk aangezien de oudste ter wereld ooit 35 is geworden ;) ).

Ik hoop dat ik dit gepuzzel snel krijg opgelost, want dan mag ik bezig met inteeltscoefficienten, fokvoorkeuren en adviezen. Dan mag ik aan de hand van de cijfers transfers gaan adviseren. Dat schijnt trouwens nog best lastig te zijn.
Zo is er een dierentuin die 2 perfect gewilde mannetjes en één vrouwtje heeft. Éen van die 2 mannen is in principe genoeg voor die dierentuin, zodat de ander in een andere dierentuin een nieuw koppel kan vormen. Maarrrr... deze dierentuin wil geen afstand doen van hun mannetjes, want die zijn zo leuk en geliefd en hun baby's. Ik vind het echt interessant dat je rekening moet houden met zowel het dierendeel, als het transport als de mensen.
Oja, ik mag geen cijfers openbaar maken, dus ik blijf een beetje vaag over om welke dierentuinen en tijgers het gaat ;-) .

Ik heb net nog even wat foto's gemaakt en geupload. Mijn camera maakt alleen hele ver-wegfoto's, dus een aantal foto's zijn bewerkt om ze wat duidelijker te maken.

Anne, ik zal morgen niks posten (tenzij er iets superboeiends gebeurd) dan heb je even om bij te lezen :P