Een keurig lang verhaal

Wat zijn er gezellig veel reacties geweest en dat terwijl ik jullie alle tijd heb gegeven om te reageren. Nouja, geeft niet, want ik heb het vreselijk druk gehad op stage. Het is hier echt onwijs leuk en gezellig! Dus dit wordt natuurlijk een keurig lang verhaal, zoals jullie van me gewend zijn.

Ik heb me compleet vastgebeten in het Amur tiger stamboek. En voor mijn gevoel heb ik echt helemaal niks gedaan, omdat de hoeveelheid informatie op de sheet die ik heb gemaakt maar heel klein is. Tegelijkertijd ben ik wel de hele dag non-stop bezig geweest met het uitzoeken van verwantschappen (=hoe verwant is één bepaalde tijger aan de rest van de levende, fokgeschikte populatie tijgers), leeftijdsuitsluitingen (=als je als tijger ouder bent dan 14 als vrouwtje en 17 als mannetje, dan mag je niet meer meedoen), inteeltscoëfficiënten (=spreekt voor zich denk ik) en hybride tijgers (=Amur tijgers waarin ook Sumatra-tijger-genen zitten mogen niet meedoen met de fok).
Omdat het programma waar ik mee werk nog uit het DOS-tijdperk komt, moet alles handmatig worden overgezet in de excel sheet. En net toen ik bijna klaar was, kon ik weer (bijna) helemaal opnieuw beginnen, omdat er ineens een heleboel e-mails binnenkwamen met berichten over tijgers die gecastreerd waren, overleden of gewoon onvruchtbaar. En tsja... als een tijger dood is, dan fokt ie niet meer zo goed, dus mag ie dan ook niet meer meedoen in de verwantschaps-berekening, die daardoor weer verandert. *ARGH*.
En dat is dan nog los van alle tijgers die ‘ineens’ tevoorschijn komen met geboortedata die NA de sterfdata liggen. Of tijgers die gecastreerd zijn en vervolgens wel een nestje krijgen *huh?*. Of nog mooier; hele dierentuinen die volgens het programma niet bestaan. Een hoop gepuzzel dus, maar ik vind het echt onwijs interessant.
Ook interessant om uit te puzzelen welk meisjes-luipaard het goed zou doen met welk jongetjes-luipaard en welke dierentuin ze dan mag gaan fokken. Nouja, dat doe ik niet voor het echie, want die keuzes zijn aan Sarah, maar het puzzelen is wel leuk.

Goed, tot zover het saaie cijfertjesgeklets. Ik doe ook nog andere dingen, zoals facebook en twitter bijhouden, mensen op de mailinglist zetten en antwoord geven op de raarste vragen. ‘Wat is het verschil tussen een tijger en een luipaard?’, ‘Waar kan ik een tijger kopen?’ en ‘Kun je tijgers vegetarisch houden?’.
Verder woon ik allerlei meetings bij en ga naar lezingen over allerlei conservatie-gerelateerde onderwerpen. Wel lastig die lezingen, want als je dus naar zo’n lezing gaat en het de hele tijd over het woordje ‘Abundance’ gaat, terwijl je zelf maar een vaag idee hebt van wat het woord betekent, dan wordt die lezing één groot Abracadabra feestje. Ik snapte er dus geen drol van. Gelukkig lag dat niet aan mij en mijn beperkte woordenschat, maar aan het feit dat het een lastige lezing was. Want, zo zeiden mijn collega’s; “wij zijn Engels en wij begrepen het ook niet helemaal!”

Ook apart is dat ik mijn naam overal terug zie. Ik word iedere dag wel een keer genoemd in een mailtje. ‘Dit is mijn nieuwe stagiaire Astrid van Maanen, een van Hall student en zij doet ...’ blablabla. Verder wordt er totaal geen druk op me gelegd hoor :P . Ik krijg wel een onwijs groot netwerk hierdoor. Ik heb van alle dierentuinen met amur tijgers en luipaarden een e-mailadres in de lijst staan. Handig om contactjes door Europa en Rusland op te doen :P

Vrijdag zijn de leuke dagen op het werk. Dan is het namelijk fish & chips dag in het restaurant. Jammie! Onwijs lekker met erwtjes. En alsof dat nog niet genoeg is, is het vrijdag ook Cake Club dag. Daar zijn de collega’s bij mij op de kamer in januari mee begonnen en inmiddels is het een heuse traditie. Iedere vrijdag brengt iemand zelfgemaakte cake mee naar het werk. Zo rond een uur of 3-4 wordt er een mailtje rondgestuurd en verzamelt iedereen zich om onder het genot van een kopje thee van de cake te genieten. Er wordt ook beoordeeld natuurlijk en je naam komt op het grote bord te staan, inclusief welke cake je hebt gemaakt. Als het mijn beurt is dan ga ik of appeltaart (van mama) of kruidkoek (van oma) maken. Ligt eraan of ik de juiste kruiden kan scoren.

Zaterdag had ik met Maartje afgesproken. Zij had mij gecontacteerd via de waarbenjij.nu vriendenzoeker en we zijn naar Oxford Circus gegaan om daar te shoppen. Wat is het daar onwijs druk zeg. De Herestraat, of de Vleesstraat op een Duitse zonadg is er echt niks bij. Wel leuke dingen gezien en (in het geval van kleding) op goed geluk gekocht. Er stond namelijk zo’n enorm lange rij bij de pashokjes dat we het een beetje idioot vonden om daarvoor lang in de rij te gaan staan. O en ik heb de nieuwe bijbel gekocht. ‘The world according to Jeremy Clarkson, volume 3’. Ik ben benieuwd of ik wel in deze bijbel ga geloven.

Na al dat gewinkel gingen we naar Trafalgar Square, daar was namelijk een Koninginnendag feestje ter ere van Holland House aan de gang. Dat was echt heel apart. Ik kwam aanlopen met Maartje en ik hoorde muziek die ik kende. Het duurde even voor het kwartje viel. Dat was dus Di-rect. Die heb ik één keer eerder live gezien, nog met de oude zanger, Tim. Dit was met de nieuwe zanger, Martijn. Wat een flapdrol zeg. Ligt vast aan de naam, haha. Verder stonden er nog een klompenmaker, stroopwafelbakker, poffertjes, broodje beenham en broodjefrikandelverkopers. Lekker Nederlands. Provincie Limburg sponsorde de boel trouwens, Go Limburg!
De wereld is echt enorm klein. Want Maartje bleek uit Kessel te komen en de dochter te zijn van geschiedenisleraar Beenen die bij mij op school les heeft gegeven. Volgens mij heeft Anne zelfs les gehad van hem. Weird!
Maartje kende nog iemand in London, Caroline, bij haar zou ze gaan slapen namelijk die avond en die hebben we dus opgezocht op Trafalgar Square. En wat bleek? Caroline heeft bij mij op school gezeten, 1 jaartje lager en om het nog idioter te maken... Toen ik een jaar of 13-14 was had ik een verzorgpony, Kokkie. 3 keer raden welke pony Caroline ook een tijdje heeft verzorgd.... Uhuh, Kokkie dus.
Echt vaag.
Anyway, ik heb een onwijs gezellige tijd gehad met de meiden. Caroline woont in een onwijs leuk studiootje, waar ze alles voor zichzelf heeft. Daar is de prijs echter ook naar. £250 pond (geloof ik) en dan niet per maand. Nee, per week! Idioot hoge prijzen hier in London.

Zondag had ik een relaxed dagje. BBQ met de huisgenoten en lekker op straat voor het huis gezeten. En ik ben lekker naar Hyde Park gegaan, dat helemaal compleet vol lag met mensen. Ik wist zeker dat er iets te doen was, maar nee... het was gewoon de zon. Lekker hoor, de zon schijnt hier al bijna 2 weken non stop. In de zon is het heerlijk, in de schaduw met de wind is het toch behoorlijk koud.

Woensdag was Abbies laatste dag hier. En dat was toch wel een beetje sip. Als afleiding hebben we bijna de hele middag door de dierentuin gewandeld en naar alle voederpraatjes gekeken en geluisterd. Lekker informatief en gezellig.
Dat Abbie weg is, betekent trouwens ook dat ik nu alles zelf moet doen. Spannennnnnnd! Maar vooralsnog gaat het redelijk. Ik ben nog niet in wilde paniek weggerend.

Sinds dinsdag heb ik trouwens een Engels nummer. Op te vragen via mijn e-mailadres, voor degenen die geinteresseerd zijn.

Ok, we gaan met zijn allen naar de Social Club van ZSL, waar het drinken erg goedkoop schijnt te zijn en we gaan over 5 minuten, dus ik ga even snel afronden.
Tot het volgende verhaaltje.

O en voor degenen die beloofd hebben om te komen.... Boek nu die vlucht maar, want de vulkaan is weer uit! Ik heb ernstig veel zin in al jullie bezoekjes.